Iesu Annwyl, Ga i Ddweud Rhywbeth Wrtho Ti?
Gweddi gyda'r nos gan ferch fach sydd yn drist.
Iesu, Wyt Dim Ond Gweddi i Ffwrdd.
Un o'r pethau mwyaf rhyfeddol am weddi yw nad oes angen geiriau arbennig, brawddegau crand, na hyd yn oed adeilad eglwys arnon ni i siarad â Duw. Gallwn siarad ag Ef yn unrhyw le — yn ein hystafelloedd gwely, ar y bws i’r ysgol, yn yr iard chwarae, neu'n dawel yn ein calonnau pan fyddwn ni'n ofnus. Dysgodd Iesu inni fod ein Tad nefol eisoes yn gwybod beth sydd ei angen arnom cyn inni ofyn iddo (Mathew 6:8). Mae hynny'n golygu y gallwn ddweud wrth Dduw yn union sut rydyn ni'n teimlo, hyd yn oed pan fyddwn ni'n drist, yn ddig neu'n ddryslyd. Nid yw gweddïo'n golygu y bydd pob problem yn diflannu dros nos, ond mae'n ein hatgoffa ein bod ni'n cael ein caru ac nad ydyn ni byth yn angof. Weithiau daw cymorth Duw drwy'r bobl sy'n gofalu amdanom — Mam neu Dad, chwaer, athro neu athrawes, neu ffrind y gallwn ymddiried ynddynt. Nid arwydd o wendid yw gofyn am help; mae'n arwydd o ddewrder. Ac efallai mai'r meddwl mwyaf hyfryd oll yw bod Duw yr un mor barod i wrando ar blentyn bach yn penlinio wrth ochr ei gwely ag y mae i wrando ar unrhyw un sy'n gweddïo mewn cadeirlan fawr. Does dim rhaid inni chwilio am y geiriau cywir. Y cyfan sydd angen inni ei wneud yw siarad o'n calonnau.
“Gadewch i'r plant ddod ataf fi.” — Iesu (Marc 10:14)
Annwyl Iesu,
Fi sydd yma eto.
Dw i'n penlinio wrth ochr fy ngwely, ac mae pawb yn meddwl fy mod i'n hapus am fy mod i wedi gwenu amser swper heno.
Ond rwyt Ti'n gwybod nad ydw i'n hapus mewn gwirionedd, on'd wyt Ti?
Dw i wedi bod yn trio mor galed i beidio â chrio.
Iesu, dw i ddim yn hoffi mynd i'r ysgol bellach.
Mae rhai o'r plant wedi bod yn dweud pethau cas amdana i. Weithiau maen nhw'n chwerthin pan dw i'n cerdded heibio. Weithiau maen nhw'n sibrwd, a dw i'n gwybod eu bod nhw'n siarad amdana i.
Ac weithiau dydyn nhw ddim yn gadael i mi chwarae gyda nhw.
Dw i'n trio esgus nad oes ots gen i.
Ond mae ots gen i, Iesu. Mae wir ots gen i.
Weithiau dw i'n meddwl tybed oes rhywbeth o'i le arna i.
Ydw i ddim yn ddigon pert? Ydw i ddim yn ddigon clyfar? Pam nad ydyn nhw'n fy hoffi i?
Mae Mam yn dweud dy fod Ti wedi creu pob un ohonon ni'n arbennig.
Wyt Ti wir yn meddwl fy mod i'n arbennig hefyd?
Hoffwn i pe baet Ti'n gallu dod i'r ysgol gyda fi yfory, ac eistedd wrth fy ochr pan dw i'n teimlo'n unig.
Ond wedyn cofiais i rywbeth ddywedodd ein hathrawes Ysgol Sul wrthon ni.
Dywedodd hi dy fod Ti gyda ni bob amser, hyd yn oed pan na allwn ni dy weld Di.
Ydy hynny'n golygu dy fod Ti yno yn yr iard chwarae hefyd? A phan dw i'n eistedd ar fy mhen fy hun amser cinio?
Dw i'n gobeithio, Iesu.
Achos weithiau dw i'n teimlo mor fach.
Plîs, helpa fi i gofio nad yw'r pethau cas mae pobl yn eu dweud yn penderfynu pwy ydw i.
Rwyt Ti'n gwybod pwy ydw i go iawn, ac rwyt Ti'n fy ngharu i fel yr ydw i.
Ac Iesu, mae rhywbeth arall.
Dw i heb ddweud wrth Mam na Dad beth sy'n digwydd.
Maen nhw'n gofyn o hyd pam fy mod i mor dawel, a pham dw i ddim am fynd i'r ysgol.
Dw i jest yn dweud fy mod i wedi blino.
Gofynnodd fy chwaer fawr i mi ddoe oedd rhywbeth o'i le.
Roeddwn i bron â dweud wrthi, ond doedd y geiriau ddim yn dod allan.
Mae arna i ofn y bydd Mam a Dad yn poeni. Ac mae arna i ofn y bydd y plant yn yr ysgol yn fwy cas fyth os bydda i'n dweud wrth rywun.
Wnei Di, plîs, fy helpu i fod yn ddigon dewr i ddweud wrthyn nhw yfory?
Efallai y galla i ddechrau drwy ddweud wrth fy chwaer.
Mae hi'n dda am wrando.
Efallai y gallai hi eistedd gyda fi tra bydda i'n dweud wrth Mam a Dad.
A helpa fi i ddweud wrth fy athrawes hefyd, achos dw i ddim yn meddwl y galla i wneud i hyn stopio ar fy mhen fy hun.
Dw i ddim eisiau bod yn gas yn ôl wrth y plant hynny.
Dw i jest eisiau iddyn nhw stopio fy mhoeni i.
Plîs, helpa nhw i ddeall cymaint mae eu geiriau'n brifo.
Ac os oes plentyn arall yn yr ysgol sy'n teimlo'n unig fel fi, helpa fi i sylwi arnyn nhw.
Efallai y gallen ni fod yn ffrindiau.
Iesu, dw i ddim yn gwybod a fydd yfory'n well.
Ond efallai nad oes rhaid i mi fod yn ddewr ar fy mhen fy hun.
Gelli Di fy helpu i gymryd y cam bach cyntaf, ac wedyn gall fy nheulu a'm hathrawon fy helpu gyda'r camau nesaf.
Diolch am wrando arna i heno.
Diolch am fy ngharu i pan dw i'n hapus, pan dw i'n drist, a hyd yn oed pan nad ydw i'n gwybod beth i'w ddweud.
Dw i'n mynd i roi cwtsh i tedi nawr a thrio mynd i gysgu.
Ac yfory, Iesu, plîs, atgoffa fi nad ydw i ar fy mhen fy hun.
Achos rwyt Ti gyda fi. Bob amser.
On'd wyt Ti?
Amen.