Cylchoedd
Cylch Newydd yn Dechrau
Mae'n hawdd mesur llwyddiant mewn rhifau – faint sy'n dod i oedfa, faint sy'n mynychu digwyddiad neu faint sy'n llenwi ystafell. Ond weithiau, daw achlysur sy'n ein hatgoffa bod rhai o'r pethau pwysicaf mewn bywyd yn amhosibl eu mesur.
Dyna'n union oedd naws y gwasanaeth cymun yng Nghapel Seion yn ddiweddar, pan groesawyd tri oedolyn yn aelodau llawn o'r eglwys.
Ar yr olwg gyntaf, efallai nad oedd hynny'n ymddangos yn ddim mwy na derbyn tri aelod newydd. Ond roedd stori ddyfnach yn cuddio y tu ôl i'r foment.
Roedd y tri wedi dechrau eu taith yn yr un adeilad flynyddoedd yn ôl fel plant yn yr Ysgol Sul. Yno y clywsant straeon cyntaf y Beibl, dysgu caneuon, gwneud ffrindiau ac, heb sylweddoli hynny ar y pryd, dechrau adeiladu sylfeini ffydd a fyddai'n aros gyda nhw drwy flynyddoedd o newid.
Bellach, gyda swyddi, cyfrifoldebau a bywydau prysur, maent wedi dewis dod yn ôl i wneud ymrwymiad personol. Nid oherwydd traddodiad nac arfer, ond oherwydd eu bod yn teimlo mai dyma'r cam cywir iddynt ar y daith.
Roedd rhywbeth arbennig o symbolaidd yn y gwasanaeth. Arweiniwyd ef gan Y Parchedig Guto Llywelyn, ein gweinidog, a chafwyd cyfraniad s hefyd gan Ann Thoma yr athrawes Ysgol Sul a oedd wedi eu hadnabod ers eu plentyndod. Wrth iddi rannu atgofion amdanynt, daeth yn amlwg fod hadau bach ffydd, wedi'u hau flynyddoedd yn ôl, wedi cael amser i dyfu.
Yna daeth ein cyn-weinidog Y Parchedig Gwyn Elfyn Jones i arwain mewn gweddi. Roedd ei bresenoldeb yn pontio'r gorffennol â'r presennol ac yn ein hatgoffa nad yw gweinidogaeth yn ymwneud â thymhorau byr, ond â bywydau sy'n cael eu siapio dros ddegawdau.
Roedd y bore yn un emosiynol. Roedd y teulu a ffrindiau yn gweld plant yr oedden nhw unwaith yn eu harwain i'r Ysgol Sul bellach yn gwneud eu penderfyniad eu hunain o flaen yr eglwys. Roedd yn foment a ddangosodd nad yw ffydd yn ras fer, ond yn daith sy'n ymestyn ar draws cenedlaethau.
Mewn oes sy'n aml yn sôn am ddirywiad crefydd neu heriau'r eglwys, roedd y bore hwn yn cynnig persbectif gwahanol. Nid oedd yn ymwneud â niferoedd nac ystadegau, ond â ffyddlondeb. Ffyddlondeb teulu, Ffyddlondeb athrawon Ysgol Sul. Ffyddlondeb eglwys fach sydd wedi parhau i agor ei drysau wythnos ar ôl wythnos. Ac, yn anad dim, ffyddlondeb Duw.
Mae eglwysi bach fel Capel Seion yn aml yn gwneud eu gwaith gorau yn dawel, ymhell o'r penawdau. Ond o dro i dro daw bore fel hwn sy'n dangos bod pob gwers yn yr Ysgol Sul, pob gweddi, pob gair o anogaeth a phob gweithred o ofal yn gallu dwyn ffrwyth flynyddoedd yn ddiweddarach.
Weithiau, mae'n cymryd ugain neu ddeg ar hugain o flynyddoedd i weld yr had yn blodeuo.
A phan ddaw'r diwrnod hwnnw, mae'n werth cofio mai nid diwedd stori yw hi.
Dim ond dechrau pennod newydd.